υπάρχουν στιγμές στη ζωή όλων μας όπου καλείσαι να πάρεις σημαντικές αποφάσεις. Υπάρχουν στιγμές όπου βλέπεις τα πάντα γύρω σου να καταρρέουν μη μπορώντας να κάνεις τίποτε για να σταματήσεις το ορμητικό νερό που σε παρασύρει στον άδη... απλός θεατής σε μια καταστροφή όλων όσων έχεις χτίσει ανήμπορος να σώσεις τη ψυχή σου.

εκεί βρίσκεις τον εαυτό σου καταρακωμένο, ανήμπορο να σκεφτεί σωστά. εκεί βλέπεις ποιοί ειναι διπλα σου πραγματικα και ποιοί σε κάνουν πέρα... εκεί νιώθεις τη ΖΩΗ να σε ακουμπάει. εκεί νιώθεις ζωντανός....

Υπάρχει ενα λεπτό σημείο κάπου βαθιά χωμένο μέσα στη ψυχή μας που περιμένει να το ανακαλύψουμε σε καταστάσεις εκτάκτου αναγκης. Αν δε το προσπεράσεις βιαστικά και σταθείς δίπλα του, τότε θα παρατηρήσεις εναν ζωντανό οργανισμό που αναπνέει δυνατά και σε περιμένει με τη μορφή ενός σημείου. Ενός άπειρου σημείου τόσο πυκνού και δυνατού που εκλύει τη δύναμη ενός γαλαξία μέσα στον ωκεανό της υπαρξής σου... εκεί νιώθεις τόσο μικρός απέναντί του που ανοιγοκλείνοντας τα μάτια καθε δευτερόλεπτο είναι η ανάσα μιας ζωής. αυτή η δύναμη σε παρασέρνει και σε σηκώνει σε ενα σύνεφο φωτός και συνειδητοποίησης των ΠΑΝΤΩΝ. Η καρδιά και η ψυχή ορίζουν το κέλυφος αυτό που κουβαλάμε. δεν έχει τίποτε νόημα πια. ουτε το προσώπο, ουτε τα αθλια μίζερα πράγματα που μας ταλαιπωρούν καθημερινά.... σε ακουμπάει η ζωή με το ελαφρύ της χέρι δίνοντας σου ένα κοσμικό χαστούκι που όμοιό της δεν θα ξαναζήσεις....

Πατέρες των ουρανών θυμηστε μου ξανά το ονειρο ενός παιδιού που πέταξε ψηλά και ενώθηκε με την ανασα ενός αέναου χορού... γιατί τη Δύναμή σας ερωτεύτηκα μα τα βήματα εχω ξεχάσει

__________________________

life is a dream poisoned with reality

Bookmark/Search this post with:

| | | | | |